نویسنده : آرتور شوپنهاور – فرانکو وولپی

مترجم : علی عبدالهی

نوبت چاپ : ۱

قطع : رقعی

تعداد صفحات : ۸۹

انتشارات : مرکز

شابک : ۹۷۸۹۶۴۲۱۳۴۲۱۲

درباره کتاب : یکی از نقطه‌هایی که در آن، ناپختگی و عقلِ معاش رودرروی هم قرار می‌گیرند، آنجاست که ناپختگی، در ضمیر آگاه خود و هنگام کنش‌ورزی و سخن گفتن، تماما فقط با یک «تو»ی همگانی و مبهم و نامشخص سروکار پیدا می‌کند. از این‌رو رفتارش با توجه به وجهه و اعتبار شخصی که قصد بروزش را دارد، نه فقط تغییر چندانی نمی‌کند، بلکه اعتمادش را کم‌وبیش، به همان اندازه‌ای نثار می‌کند که در شکل و شمایل همان «تو»، پیش روی‌اش ظاهر شده. حتی فراتر از آن، در اختفا و لاپوشانی ضعف‌ها و کاستی‌های خود، به اندازه‌ای یکسان حزم و مراقبت به خرج می‌دهد، بی‌آن‌که نگران باشد.همین «تو»یی که از سر لطف بر وی خشونت روا می‌دارد و طبیعت‌اش را در تنگنا می‌گذارد، بیگانه‌ترین و گریزپاترین صورت است یا پاسبانی است همیشه فعال. عقل معاش، برعکس، همه‌جا به شخص نگاه می‌کند: یکی اطمینان بی‌چون‌وچرای‌اش ارزشمند است، و دیگری یک پاپاسی اعتبار ندارد: ذکاوت، به خاطر وجود یک نظاره‌گر، اجبار و التزام سالیان مدید را بر خود بار می‌کند و آرام‌ترین خلجان هر امر نگران‌کننده را سرکوب می‌نماید؛ سفره طبیعت راستین‌اش را برای یکی دیگر، با گستاخی بی‌حدومرز، می‌چیند و لحظه‌ای نگران و مشوش نیست… هرچه چنین هوشمندی و ذکاوتی در جامعه انسانی عادی‌تر و بی‌قدرتر شود، به‌همان میزان کاستی آن بیشتر به چشم می‌آید. اما اگر در پیرسالی، تمام قد با همان ناپختگی، مواجه شدیم، میل رسیدن به مرتبه‌ای تهی از محدودیت روحی در ما به وجود می‌آید، یا شاید میل به اصالت.

نویسنده : آنتونیو مورنو

مترجم : داریوش مهرجویی

نوبت چاپ : ۷

قطع : رقعی

تعداد صفحات : ۳۳۶

انتشارات : مرکز

شابک : ۹۷۸۹۶۴۳۰۵۳۱۶۱

نویسنده : جفری کاتلر – جان کارلسون

مترجم : میرجواد سید حسینی

نوبت چاپ : ۱

قطع : رقعی

تعداد صفحات : ۲۸۲

انتشارات : علم

شابک : ۹۷۸۹۶۴۲۲۴۸۸۸۹

درباره کتاب : هدف از بررسی داستان‌های مطرح شده در این کتاب، شناسایی موضوعات کلیدی درباره‌ی نحوه و دلیل تحول درمانگران است. به محض خواندن و بازخوانی این داستان‌ها، این موضوعات کلیدی به تدریج آشکار می‌شوند. بعضی از این موضوعات، اگر چه نسبتا مشخص و واضح هستند، اما همکاران ما آن‌ها را با وضوح و صراحت بیشتر بیان کرده‌اند… شاید زمان آن باشد که تحول درمانگر را مجاز بدانیم و اطمینان حاصل کنیم که این تحول به نفع مراجع صورت گرفته است. انکار این تحول متقابل، اگر تحریف واقعیت نباشد، دست کم غیرحرفه‌ای به نظر خواهد آمد. درمانگران باید این واقعیت را بپذیرند که تحول یک فرایند متقابل و دوجانبه است و تا زمانی که به مراجعان آسیب نرساند، امری طبیعی است. بسیاری از متخصصان، تحول درمانگر را عنصری لازم و حیاتی برای درمان موثر تلقی می‌کردند