کتاب گفتگو با خدا نوشته توراندخت تمدن

گفتگو با خدا

سپاس خدایی را که اول است و پیش از او اولی نبود و آخر اوست و پس از او آخری نباشد. خدایی که دیده های بینندگان از دیدنش ناتوانند و اندیشه های وصف کنندگان از عهده وصفش برنیایند.

به قدرت و توانایی خود آفرید گار انرا آفرید.

و آنان را به اراده و خواست خویش بوجود آورد بی آنکه از روی مثال و نمونه ای باشد. سپس آنانرا در راه اراده و خواست خویشتن روان گردانید

و در راه محبت و دوستی خود و از رزقی که عطا فرموده هر جانداری را روزی معلومی قرار داده است.

پس از آن برای او در زندگی مدتی معلوم تعیین و پایانی معین قرار داده که با روزهای زندگیش به سوی آن پایان، گام برمی دارد …

تا چون به پایانش نزدیک شود…

او را به آنچه خوانده از پاداش سرشار یا کیفر ترسناک خود فرا گیرد.

و این جزا با عدالت و درستی از اوست…

نعمتها و بخشش هایش پی در پی است از او نپرسند آنچه را که بجا می آورد و از دیگران باز پرسند…

و سپاس خدای را که خویشتن را بما شناسند و شکر و سپاس خود را به ما الهام نمود .